Therapeutische benadering

Onze benadering situeert zich op het raakvlak van de verschillende psychotherapeutische stromingen.

Een globale aanpak houdt niet alleen rekening met de psychologische aspecten van de speelverslaving (individuele en/of familiale aspecten), maar ook met de medische en sociale aspecten. De structuur zelf van het ziekenhuis maakt een doorgedreven samenwerking mogelijk tussen de verschillende afdelingen (dageenheid, ziekenhuisverblijf, …) en de acteurs op het terrein (psychologen, psychiaters, sociaal assistenten, …).

Binnen de klinische praktijk kunnen we aan gewoontes en gedragingen werken, kunnen we nieuwe en beter aangepaste gedragsvormen aanleren, kunnen we leren om impulsen onder controle te houden, en kunnen we zicht krijgen op de interne psychische conflicten en die binnen de familie.

In eerste instantie raden we een volledige onthouding aan omdat het voor een speler over het algemeen moeilijk is om zich niet door dwangmatig, passioneel of zelfs excessief gedrag te laten meesleuren. De klinische realiteit van verslavingsproblemen laat er geen twijfel over bestaan dat de psychologische en sociale ontwikkeling van een persoon gewoonlijk parallel loopt met het opgeven van de verslaving. Die stap geeft de persoon de kans om zijn psychische energie op andere zaken te richten.

De motivatie die nodig is om de verandering voor te bereiden, kan het transformatiemodel voorafgaan, net als de rouw om het spel. Bij de voortzetting en de versterking van de therapie staan vervolgens het voorkomen van een eventuele terugval en de vermindering van de risico’s centraal.

Andere doelstellingen van de therapie zijn het verhogen van de weerstand, het beter beheersen van stress en emoties, en de zelfbevestiging bevorderen.

Onze klinische ploeg telt vooraanstaande therapeuten uit verschillende scholen (cognitieve en gedragstherapeuten, systemische en psychoanalytische therapeuten). Dankzij die verscheidenheid kunnen we een complementaire aanpak in de groepstherapieën aanbieden, alsook een aan het probleem aangepaste begeleiding van patiënten die alleen op raadpleging komen. We zijn immers van mening dat de ene strekking niet beter is dan de andere en dat ze elkaar aanvullen. Serge Minet, hoofd van de Speelkliniek, integreert in zijn klinische praktijk immers ideeën en benaderingen uit de drie grote therapeutische stromingen.

Therapeutisch programma

• Onthaal- en motiverende gesprekken.
• Medische, psychologische en sociale balans.
• Individuele psychotherapeutische opvolging of in groep.
• Interviews met het koppel of het gezin.
• Een therapeutische module in dagsessies kan aangewezen zijn voor mensen die een intensieve behandeling van korte duur nodig hebben.
• Een ziekenhuisverblijf in de afdeling voor verslaafden (3 weken - afdeling 72) kan aangewezen zijn bij bijkomende psychomedische stoornissen of het risico van zelfmoord.
• Schrijfgroep.
• Gespreksgroep voor verwanten en families.
• Beheer van stress en emoties. Zelfbevestiging.
• Preventie van terugval.
• Sociale en juridische raadplegingen.
• Levensverhaal.